Txangoa

Joan den larunbatean, (09/03/21) , nire ama, anaia eta hirurok txango bat egitera joan ginen bizkaiko kostaldera.

Goizeko 8-tan esnatu ginen eta dutxatu eta gosaldu ondoren, kotxea hartu genuen. Nire anaiak Elantxobe ikusi nahi zuen eta niri kasurik egin barik, Bermeoko mendebaldera joan ziren Elantxobe bilatzera, ordu erdi bat geroago Kantabrian geunden. Hankasartze hori eta gero Bakiora joan ginen, han, albaitari batean sartu nintzen, nire txakurrarentzat gomatxo bat hartzeko. Euskaraz hitz egiten saiatu nintzen baina albaitariak ez zekien. Geroago , berriro Bermeora eta han hamaiketakoa hartu genuen, ez genuen ondo herria, eta horregatik hurrengo hilean bueltatuko gara, baina Hondarribitik hasita. Bermeo ostean, Mundaka dago, han, herria guztiz arakatu eta gero, mosto bat hartu genuen eta hor bai euskaraz zekitela . Hurrengo geldialdia Lagako hondartza izan zen, han bazkaldu egin genuen.
Ondoren , azkenean! Elantxobe eta hainbat esfortzu egin eta gero, bakarrik 5 minutu egon ginen han. Eta azkenengo herria bezala, Lekeitio; han taberna batean edariak eskatu eta gero, ez dakit zer gertatu zen bizkaiera - batua erlazioarekin baina -e guzti horiekin edari guztiak gaizki zeuden . Hori eta gero, etxera joateko bidea pentsatzen hasi ginen , eta normalena, Azpeitira jaistea zen, baina nire ama ezetz, eta Zarautzen bukatu genuen, Zumaia eta Getariatik igaro eta gero, eta orduan, nik, Oriora joateko ideia proposatu nuen, eta gainera, hoberena, hori egitea zen, Donostiako errepidea hartzeko, baina ni izorratzeko, Zarautzen, bide okerra hartu zuten eta Zumaian bukatu genuen berriro.

Bukatzeko, gaueko 11-tan heldu ginen Gasteizera, baina ez zuen haserretzea merezi, oso ondo pasatu genuen eta.


Hemen ikusi ahalko dituzue han egin nituen argazkiak: Bakio, Bermeo, Mundaka, Elantxobe eta Lekeitio.

Yoan

L'été dernier, ma famille et je, nous sommes allés à Barcelone pour voir le fils du cousin de ma mère. Il s'appelle Yoan et il est né le 27 décembre 2007 avec 6 mois, si nous n' avons pas pu le voir après de que il a né. Son père s'appelle Michel et sa mère Aurelie, elle est le cousin de ma mère et elle a vécu beaucoup de temps avec ma mère et elles sont des bonnes amis.Á Barcelone, il a fait très chaud et nous sommes restés soulement 4 heures, nous avon mangé et puis nous sommes allés à Benicassim, une ville avec une platge.À Barcelone nous n'ávons pas pu le toucher, mais cette année il va venir á Gasteiz et nous allons pouvoir le voir et le toucher.

Orio

D.B.H.-ko 2. B Orion

Joan den astean, otsailaren 9-tik 13-ra arte 2.B-ko ikasleak Orion egon ginen; han, euskaraz hitz egitea zen helburua, eta hori gutxi-gora-behera, bete izan aparte oso ondo eta gustura egon ginen.
Heltzeko arazo txiki bat euki genuen, autobusean geundela, ke usaina egoten hasi zen eta errepidearen erdian gelditu ginen, beldur pixka bat genuen, ea istriputxo hori gure astea izorratuko ote zuen, baina ordu erdira, beste autobus batean geunden, ailegatzeko zorian.
Heltzean, arauei arreta jarri behar izan genuen, nahiz eta geroago batzuk ez errespetatu izana. Geroago jokuak egin genituen aste guztian zehar bezala, baina guzti hoien hoberena niretzat mihiluze izan zen. (nire taldeak irabazi zuelako)
Jokuak eta ekintzak egin genituen, baina ez ginen aterpetxean geratu aste osoa: Zarautzera eta Oriora joan ginelako, soft-ball-a, bilatze jokoak eta abarrekoak egiteko.
Hango paisaiak polit-politak ziren, eta horren adierazgarri daude: Zarautzeko biotopo babestua, Orio herrira joateko ibai hertzeko bidea, Pagoeta… Eta Pagoetaz hitzegiteko, esan al dut hartara joan ginela asteazkenean eta han errota eta burdinola (burdina lortzen duen lantegia) bat ikusi genituen; biak oso antzinatik datozte eta Oraindik funtzionatzen ikusi al dira. Eta esan dudan bezala, hango paisaia ikaragarri polita zen, nahiz eta euri egin eta lokatza agertu.
Eta aurreko ekintza guztiak bukatzean, jatorduak zetozten , janaria espero genuen baino hobeagoa zen , gainera pizza ipini ziguten afaltzeko.
Begiraleak; Itziar, Nerea, Amaia eta Olatz oso jatorrak izan ziren gurekin eta barre asko egin genuen guztiok batera, baina hauek zazpiretan joaten ziren eta, dutxatu eta afaldu eta gero, gaubela zegoen.

Gaubelan, talde bakoitzak joku batzuk antolatu behar zituen , batzuk prendak zekartzaten eta besteak ikasleak barrezka hiltzen zituzten. Baina joku hauek ez ziren posibleak izango Elik proposatu ez baizituen, orduan eskerrik asko berari ere.
Gaubela bukatzean, ordu erdi geneukan korrika egiteko eta oihukatzeko eta 11ta erditan ohean egon behar ginen baina Oraindik ordu erdi bat geratzen zen “baxu” hitzegiteko, baina ia isiltasuna entzun orde<, bakarrik oihuak entzuten ziren, baina hamabitan, isiltasun totala bakarrik zegoen onartuta, baina hain laster oheratzea, on egiten zigun hurrengo egunean. Azkenengo ordutan, joateko prest geundenean, pena asko eman zigun joatea, baina ezin ginen hor bizitzera geratu, orduan, bakarrik errepikatzeko momentuaitxaron behar dugu, gogo askokin. Primeran pasatu genuen, eta joatera animatzen zaituztegu beste klasekoei, baina noski, tokatzen zaizuenean. Hemen klikatuz gero, nik Orion egindako argazkiak ikusi ahalko dituzue.


Eta hauek dira, han entzun genituen abestiak: